صبح به خیر خایمایکا Buenos días

یک شنبه سوم اگوست دوهزار چهارده اپسالادیشب از خستگی مرگ را ورق زدم چهره ات را در خواب گم کرده بودم هر جا که رفتم تاریک بود و لزج و من هراسانتر از اندوه آدمی به دنبال چهره ات بودمچاره ای نبود بی زنهار ایستادم رهگذران هراس و حیرت را از چشمانم می خواندندسرانجام در تقدیری بی تکلم همچون ایشتر به جهان مردگان * رفتم از هفت دروازه عبور کردم با زجر و خراجبه آنجا که رسیدم تو آنجا هم نبودی ! سخت گریستم ، هرا